All Areas Blog

Fout
  • JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 42 niet laden
Beoordeel dit item
(0 stemmen)

Een kleine, gezellige organisatie, schoon parcourske, goei weer: aanrader.

foto: Vollen bak vlammen naar een tweede plaats!!  (podiumfoto: zie hier)

Beoordeel dit item
(0 stemmen)

Terug een mooi, technisch pacours. Het beginstuk is heavy, het tussenstuk op de venen (normaal om te recuperen) wat korter en moeilijker, het eindstuk langer en ... een paar extra klimmen.  Jammer van de vettigheid (Benny's Bike Repair Service is er weer goed mee ;-))

De filmkes van aankomst ed: hier

Een filmke dat 't mooi samenvat : hier

De foto's : hier

... en minder van belang: den uitslag: hier (403 vertrekkers, 245 aankomers, ikke 90)

Beoordeel dit item
(0 stemmen)

Sander is gisteren Sven Nijs gaan afdrogen in Vilvoorde. Zie foto's

Beoordeel dit item
(0 stemmen)

Op 29 april trokken Steven en ik naar Istebna in het zuiden van Polen om daar de Beskidy Mtb Trophy (BMT) te rijden. 4 dagen mtb-en in het Beskidy-gebergte aan de Pools-Tsjechisch-Slovaakse grens.

Na een autorit van 1250km en 13u kwamen we aan in de school van Istebna.  Eerste werk: een pizza (Hawaje en Werona) eten bij de lokale Italiaan. Daarna registratie en installatie in een klaslokaal en konden we aan beginnen aan de nachtrust. Die overigens lichtelijk verstoord werd door een bende giecheltr… euh meisjes. Waardoor ondergetekende even orde op zaken moest gaan stellen.

Dag 1   

67 km – 1951hm

De eerste dag  is traditioneel een opwarmningsdag, zo ook bij de BMT.

Bij het opstaan regende het al pijpestelen en begonnen we onze regenkledij op te diepen. Maar toen we na een stevig ontbijt (brood, droge pasta, pannekoeken met confituur) aan de start stonden hield het op. Tot een half uur voor het einde zou het droog blijven. Een dichte mist zorgde voor een zichtbaarheid van 10 meter (vervelend bij het dalen en jammer voor de uitzichten).

Het parcours was vrij technisch. Mooie singletracks, dwars door de mooie, ongerepte bossen. En ondanks enkele vettige stukken kon men overal fietsen.

Zonder lichamelijke of technische problemen konden we deze etappe uitrijden.

Het avondeten bestond uit: pasta met ‘een’ saus, aardappelen, groenten, schnitzel met sauce du chef. Als slaapmutsje een ‘Warka’ en we konden er weeral tegen voor de nacht.

 

Dag 2

82 km – 2400 hm

Vandaag geen regen bij het opstaan maar een stralend zonnetje! Toch besloot de organisatie om enkele stukken te vervangen door asfalt owv modder.

Na een snelle start volgde een lange klim met lange stapstukken. Dit owv de vettigheid maar ook door feit dat de klimmen hier erg steil zijn. We worden beloond met een lange, technische afdaling. Eéntje waarbij de onderarmen zeer doen als je beneden bent: mooi!  Helemaal onderaan, bij het doorsteken van een beekje, neemt Steven een frisse duik.

Een lange klim en een singletrack-afdaling later staan we alweer aan de finish. Klaar voor een heerlijk warme douche!

Zoals gezegd: het weer was beter en er was geen mist. Hierdoor konden we genieten van de mooie uitzichten.

Vandaag komen we niet ongehavend uit de strijd: Steven z’n voorderailleur staat scheef, 1x plat vooraan, slag in achterwiel, buitenband kapot, lockout ‘verdwenen’, schoenplaatje afgebroken, chainsuck, pijnlijk zitvlak en wat schaafwonden. Ikzelf: chainsuck en een vuiltje in m’n oog.

Na het avondeten (soep-met-pasta, pasta, kip) gaan we langs bij de mekaniker die Steven zijn fiets terug in orde bracht.

De naam van het biertje in de bar is ons ontgaan, maar smaken deed het wel.  Slaapwel!

 

Dag 3

71 km (73 voor Steven) – 2300 hm

De Koninginnerit van de BMT zou het moeten worden maar de regen van de ganse nacht (en bijna de hele dag overigens) gooide roet in het eten. Exit modderstukken, enter asfalt. Jammer, jammer.

Bleven over: een schitterende, fietsbare klim met prachtige afdaling, lang modderstuk met veel duw en trekwerk, singletrackskes met mooie uitzichten en een lang, steil asfaltstuk.

Zowel Steven als ik hadden weer last van chainsuck dus hadden we de kleinste plateau vooraan wat bijgevijld. Ook de vork en de body van Steven werden voor 20 zloty terug tot leven gewekt.

Het avondeten bleek een poolse delicatesse te zijn: soep met alles in: groenten, pasta, aardappelen, vlees, onbekende dingen en vetogen. Yammie!! Dat alles hebben we veiligheidshalve doorgespoeld met een ‘Brackie’ .

 

Dag 4

46 km – 1800hm

Na ons ontbijt (van pannekoek, brood, pasta,…) begaven we ons weer naar de start waar een flink uitgedund peloton klaar stond voor de laatste etappe. Van de 427 starters zouden er 325 een finisher t-shirt krijgen.

Ook vandaag werd de rit weer ingekort. Van 70km bleven er 46 over.

Steven voelde zich blijkbaar nog goed want als ne pijl uit ne boog schoot ‘m uit de startblokken. Met de nodige moeite kon ik hem nog net volgen! Na een kilometer of 5 echter was het beste eraf en kon ik wat terug voorsprong nemen. De klimmen waren weerom erg steil (kan iemand die Polen het systeem van haarspeldbochten uitleggen?) en de afdalingen technisch en tricky. In de afdalingen heb ik trouwens elke dag tijd verloren, blijkbaar was een RacingRalph vooraan toch niet de beste optie.

Zonder verdere incidenten bereikten we de finish. Uiteindelijk eindigde Steven de race als 150ste en ik als 64ste. (uitslag)

Conclusie: Er valt in de Beskidy Mountains prima te fietsen. En zeker als het weer wat meezit, wat nu helaas niet gezegd kon worden. Qua organisatie zat ook alles prima in elkaar. Bepijling, bevoorrading, eten, slapen,… : alles in orde. Mogelijke minpuntjes: moeilijke communicatie vanuit organisatie, het feit dat 3/4e van de deelnemers op hotel ligt geeft een beetje een sfeerloze indruk.  Aan de andere kant: zoveelste rustiger is het 's nachts.

Hier nog een filmke van youtube (zie verder bij dieje gast voor filmkes van de volgende dagen) en foto's van Biklife.pl.

 

 

 

 

Beoordeel dit item
(0 stemmen)

Voilà, weer een mtb-must-do van het lijstje afgevinkt: de 24h vtt des Crapauds in Metz. Want met de 24ste editie van dit evement zou dit de ‘moeder aller 24-uren races’ zijn.

Het inschrijven op zich was de eerste te nemen hindernis. Blijkbaar zit half ‘vtt-end’ Frankrijk achter zijn computer op het moment dat het inschrijvingsformulier beschikbaar wordt. Vervolgens moet dat dan met de post opgestuurd, betaald, enz... Een hele begankenis maar uiteindelijk lukte het ons (Elias en mezelf) om op de startlijst te geraken.

Al de hele week hadden we de buienradar witte, blauwe en zelfs rode wolken over Metz zien schuiven dus het beloofde een natte bedoening te worden. Na veel getwijfel toch maar gekozen om een fiets met v-brakes mee te nemen ipv schijfremmen.

Vrijdagavond vertrokken An, Niels, Elias en ikzelf richting Metz. An had er een appartement geregeld zodat we zo lang mogelijk voor de start konden slapen. Zaterdagmiddag bij het opstaan scheen de zon gelukkig volop en na een laatste uitgebreide carbo-loading vertrokken we naar het strijdtoneel op Mont St Quentin. 

Nog voor we aan de start stonden hadden we al flinke portie modder gehad: van de parking via de camping naar de start gaan was voldoende om de wielen vol te laten lopen. Bovendien had iemand het fantastische idee opgevat om te starten op een vers gemaaid doorn-veld. Velen stonden dus al te pompen nog voor ze goed en wel vertrokken waren. 

Om 15:00u klonk het startschot en gaven ruim 500 cowboys, indianen, daltons, cactussen, doodgravers, enz hun aluminium of carbonnen ros de sporen. Het thema van dit jaar was ‘Western’ en de eerste ronde moest verkleed worden afgelegd op straffe van tijdstraf. Ook op de camping hadden veel deelnemende ploegen voor een far west-sfeer gezorgd met saloons ed 

Mijn start was niet geweldig: na 500m liep mijn al voorband leeg. Geholpen door enkele omstaanders gauw een nieuwe binnenband en terug vertrokken om na enkele kilometer te voelen dat de achterste ook leegliep. Rustig blijven, andere bandje en ongeveer als laatste het veld weer in.

Elias had een betere start maar moest owv een slechte startpositie veel plaatsen goedmaken. Niet evident als iedereen over een smal singletrackske gestuurd wordt. Maar al vrij vlug lag het deelnemersveld uiteen. De Franse collega-bikers bleken trouwens erg hoffelijk: het volstond om ‘gauche’ of ‘droit’ te roepen om voorbij gelaten worden. 

Het parcours op zich was afwisselend en vrij technisch: steile klimmen, singletracks op en neer, zompige weien, snelle afdalingen, lange klimmen, gat-op-achterband-afdalingen, drops, rots- en wortelpartijen... Een echt mtb-parcours dus waarbij je best geconcentreerd blijft. En met 345hm op 12,8km nog vrij pittig.

We vertrokken dus onder een stralend zonnetje en het goede weer zou blijven duren tot zondagochtend. Ronde na ronde werd het beter berijdbaar en ook tijdens de nacht was het prima fietsen. Om half zeven ‘s ochtends begon het echter te druppelen en in no time veranderde de reeds verzadigde ondergrond in een loodzwaar parcours. De modder in Metz in er van het type ‘colle-tout’ en na 10m fietsen zit alles dicht. Wielen, remmen (v-brakes), versnellingen: alles! Vooruit duwen valt niet mee als de wielen niet draaien. En een fiets van 30 kg in de nek leggen is ook geen evidentie. Uiteindelijk heb ik met veel gesukkel nog 2 ronden kunnen afleggen.

Tegen de middag besliste de organisatie om de koers in te korten. Sommige afdalingen lagen er ondertussen gevaarlijk bij en de ambulance had al een paar keer moeten uitrukken. 

Ondertussen wist ik niet welke plaats ik had maar bij aankomst bleek dat de vierde te zijn. Jammer, geen podium maar al bij al toch niet te slecht op ruim 70 vertrekkers in de solo. In de algemene stand 139ste van de ruim 500 ploegen. Elias heeft de achterstand op Alexis Mathijs niet meer kunnen goed maken. Die was immers helemaal vooraan gestart en als ne pijl uit ne boog vertrokken. Reeds na 1,5 ronde kwam die mij reeds voorbijgevlamd om uiteindelijk 18 ronden af te leggen. Elias had er 17. 

Conclusie: prachtig parcours, goede organisatie, veel ambiance, hoffelijke bikers 

Bij deze zou ik willen bedanken: Stef (voor de hulplijn), Marc V. (voor de Gary), Agnes (voor de spaghetti met rode biet (mmm)), Cyril en Bikersteam21 (voor het op woensdag al gaan vrijhouden van de kampplaats), en last but not least: An en Niels (voor de morele, culinaire, vestimentaire en logistieke support)

Volgend jaar een ploeg van de All Areas Bikers?

uitslag : http://www.24hvttcrapauds.eu/crapauds2013/editions.php

Fotos : https://picasaweb.google.com/103340315676116915734/Metz

videos: http://www.youtube.com/watch?v=lze9VewbxIU

http://www.youtube.com/watch?v=r9d3ZzcjQ5c

 

 

 

 

 

 

 

    

 

 

 

 
 

Onze sponsors

contact

Email ons
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

U bevindt zich hier: Home All areas Blog All areas Blog